Το Magico.one σε πρώτη προβολή παρουσιάζει:
ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΤΖΟΥΛΙΑ
Για τυχόν επικοινωνία απευθυνθείτε: zachs75subs@gmail.com
Στον αχυρώνα!
Καλησπέρα και καλώς ήρθατε! Περάστε, περάστε!
-Ζαν, υποσχέθηκες... -Αργότερα.
Δε θέλει.
Δείτε τον Ζαν!
Ζαν! Ζαν!
Η δις Τζούλια έκανε τρέλες πάλι απόψε!
Πήγα τον κόμη στο σκάφος, μετά σταμάτησα στον αχυρώνα να χορέψω,
όπου είδα την δίδα Τζούλια να χορεύει με τον θηροφύλακα. Με είδε και...
-Είναι τρελή. -Πάντα ήταν.
Αλλά τώρα πολύ περισσότερο που διαλύθηκε ο αρραβώνας της.
Και πάλι, δεν είναι περίεργο που προ- τιμά να μένει σπίτι με τους υπηρέτες,
απ' το να πάει στους συγγενείς της με τον πατέρα της;
Μάλλον δεν τολμά να εμφανιστεί μετά το σκάνδαλο του αρραβώνα της.
Θα χρειαστείτε το άλογο απόψε, δις;
-Θα πάω να βρω τον πατέρα μου. -Στο Σάντμπι;
Μήπως πρέπει να σας πάω εγώ, δις;
-Πάμε να χορέψουμε στον αχυρώνα. -Όχι, όχι, όχι, δε γίνεται!
Υπέροχα! Αλλά θα μπορούσες να είχες ζεστάνει το πιάτο.
Νομίζω όταν γίνεσαι πιο περίεργος κι απ' τον ίδιο τον κόμη.
Μην τραβάς τα μαλλιά μου, ξέρεις πόσο ευαίσθητος είμαι!
Ένα μικρό τράβηγμα από αγάπη ήταν.
Μπύρα την παραμονή του θερινού ηλιοστασίου; Όχι, ευχαριστώ.
Έχω κάτι καλύτερο. Λευκό κρασί, αν δε σε πειράζει.
Για να πιούμε ένα ποτηράκι.
Ωραία, πολύ ωραία. Ίσα που να δροσίζει.
Τι είναι αυτή η άσχημη η μυρωδιά;
Ένα γιατροσόφι που θέλει η δις Τζούλια για τη Ντιάνα.
Μαγειρεύει το αδέσποτο σκυλί ενώ είναι διακοπές; Είναι άρρωστο;
Αφού ξέρεις. Μπήκε τρέχοντας με τις λάσπες στον ξενώνα...
και η δις Τζούλια δεν το μάλωσε.
-Βιόλα! -Ο Ζαν υποσχέθηκε να χορέψει.
Θα σου μάθω εγώ να τρέχεις πίσω από τον αρραβωνιαστικό άλλης!
-Ζαν, θα χορέψεις μαζί μου τώρα; -Φυσικά, αφού το είπαμε.
Τι σιλουέτα όμως!
Αυτοί οι ώμοι και αυτοί...
-Και τα λοιπά. -Δες τα χάλια της!
Μίλησα με τη Βιόλα, που την βοηθάει στο ντύσιμο.
Με τη Βιόλα; Εγώ ήμουν εκεί και έκανα ιππασία με την δίδα Τζούλια.
-Τότε θα είδες κάτι! -Θα σου πω.
Ξέρεις τι έγινε στο μέρος των ερωτευμένων;
Τι;
Ήταν την ίδια μέρα που η Ντιάνα πρόδωσε την κυρία της.
Η δις Τζούλια ήθελε να κοιτάξει τα νούφαρα...
και ο αρραβωνιαστικός της κι εγώ πήγαμε μαζί.
Φέρε μου ένα, ιππότη μου.
Φέρε μου ένα.
Σε κακή διάθεση σήμερα;
Ζαν!
Όχι!
Σε νοιάζει περισσότερο για το σκυλί σου παρά για μένα!
Ντιάνα!
Ντιάνα! Ντιάνα, έλα εδώ! Έλα αμέσως εδώ!
Ντιάνα! Ντιάνα, έλα εδώ!
Έλα εδώ, Ντιάνα! Ντιάνα!
Δώσ' το μου αυτό.
Πήδα!
Πήδα.
Και αυτό ήταν το τέλος του αρραβώνα.
-Και μετά, κάθισε εκεί. -Ναι, κάθισε εκεί.
Πάμε!
Κι ο αρραβωνιαστικός της έφυγε;
Για το σπίτι του στην άλλη πλευρά της λίμνης.
Και τώρα γιορτάζει το θερινό ηλιοστάσιο με τον πατέρα της.
Λογικό είναι τότε που ντρέπεται να πάει.
Είναι έτοιμο;
Έχει ένα μπουκάλι στα σκαλοπάτια.
Οι κυρίες εδώ λένε μυστικά;
-Είσαι περίεργος; -Τι υπέροχο άρωμα βιολέτας!
Κοίτα θράσος! Δηλαδή ξέρεις κι από αρώματα τώρα;
Και χορεύεις και καλά.
Όχι, μην κοιτάς! Φύγε.
Μαγικό φίλτρο την παραμονή του ηλιοστασίου,
για να κατασκοπεύετε τις κινήσεις του μελλοντικού σας αγαπημένου;
Δε νομίζω. Απλά κοφτερό μάτι θες γι' αυτό.
Βάλε σε μπουκάλι το υπόλοιπο.
Έλα να χορέψεις μαζί μου, Ζαν.
Συγχωρέστε με, αλλά υποσχέθηκα στην Κριστίν αυτόν το χορό.
Ας χορέψει τον επόμενο. Μπορώ, Κριστίν;
Πήγαινε Ζαν και να ευγνωμονείς γι' αυτή την τιμή.
Πάμε.
Συγνώμη, μα είναι σωστό δις Τζούλια να χορέψετε 2 φορές με τον ίδιο καβαλιέρο;
Τι εννοείς;
Ίσως πρέπει να μιλήσω πιο ξεκάθαρα.
Δε φαίνεται ωραίο να ευνοείται ένας υπάλληλος έναντι των υπολοίπων.
Εγώ ευνοώ;
Εγώ, η κυρία του σπιτιού, τιμώ το χορό των υπηρετών με την παρουσία μου.
Αλλά αν δεν σου κάνω, δεν πειράζει.
Φρόντισε το άλογο. Θα βρω άλλον καβαλιέρο.
Όχι.
Πήγαινέ με στους στάβλους. Θα δω την Ντιάνα η ίδια.
Το μπουκάλι.
Έλα, Ντιάνα.
Δε θύμωσες που σ' άφησα, έτσι;
Θα χορέψεις μαζί μου τώρα;
Είσαι καλό κορίτσι, είμαι σίγουρος ότι θα γίνεις πολύ καλή σύζυγος.
Ωραίος κύριος! Παρατάς μια κυρία έτσι!
Αντιθέτως δεσποινίς, γύρισα πίσω σ' αυτήν που άφησα.
Έλα τώρα να χορέψουμε.
Γιατί φοράς στολή στις διακοπές; Βγάλ' την αμέσως.
Βγείτε έξω τότε παρακαλώ να φορέσω το μαύρο κοστούμι μου.
Με ντρέπεσαι; Θα γυρίσω την πλάτη μου.
Ο Ζαν είναι ο αρραβωνιαστικός σου;
Αν θέλετε να το πούμε έτσι, ας το πούμε έτσι.
-Να το πούμε; -Η δις Τζούλια είχε αρραβωνιαστεί.
Ο δικός μου ήταν κανονικός αρραβώνας.
Τίποτα όμως δεν προέκυψε απ' αυτόν.
Πολύ ωραία, κύριε Ζαν, πολύ ωραία!
-Η κυρία με κοροϊδεύει; -Κι εσύ; (Στα γαλλικά)
Θέλεις να μιλήσεις γαλλικά, κύριε;
-Πού έμαθες γαλλικά; -Στην Ελβετία.
Εργάστηκα σε ξενοδοχείο στη Λουκέρνη.
Πολύ κύριος.
Γοητευτικός!
Με κολακεύετε!
Σε κολακεύω; Ναι.
Η φυσική μου μετριοφροσύνη μπορεί μόνο να με οδηγήσει να πιστέψω...
ότι ακούστηκε σαν υπερβολή, που μερικές φορές ονομάζουμε κολακεία.
Τι ευχέρεια λόγου!
Σίγουρα γεννήθηκες στην περιοχή εδώ;
Ναι, ο πατέρας μου εργαζόταν εδώ.
Θυμάμαι που έβλεπα την δίδα Τζούλια όταν ήταν παιδί.
Φυσικά, εσείς δε με προσέχατε.
-Αλήθεια; -Ναι! Θυμάμαι μια φορά...
-Καλύτερα να μη μιλήσω γι' αυτό. -Όχι, να μιλήσεις!
Όχι, δεν πρέπει. Ίσως μια άλλη φορά.
-Είναι τόσο φοβερό; -Όχι, δε θα το έλεγα.
Λίγο άβολο, λίγο άβολο.
Δείτε την.
Ωραία σύζυγος θα γίνει!
-Αναρωτιέμαι αν ροχαλίζει. -Όχι, δε ροχαλίζει.
Αλλά μιλάει στον ύπνο της.
Πώς το ξέρεις;
Την άκουσα.
Γιατί δεν κάθεσαι;
Δεν τολμώ, άμα την παρουσία σας.
-Κι αν σε διατάξω; -Θα υπακούσω.
-Περίμενε. Πάρε πρώτα κάτι να πιεις. -Μόνο μπύρα υπάρχει.
Μόνο το λες εσύ αυτό;
Εγώ έχω πολύ απλή γεύση και προτιμώ στο κρασί.
Στην υγειά σας.
Εσύ δε θα πιεις;
Δε μπορώ να πω ότι μ' αρέσει η μπύρα, αλλά αν η δις Τζούλια με διατάξει...
Πιες στην υγεία μου.
Νομίζω ότι το μεγάλο αγόρι είναι ντροπαλό.
-Στην υγειά της ερωμένης μου. -Μπράβο!
Τώρα φίλησε το παπούτσι μου.
Μπράβο! Θα έπρεπε να είσαι ηθοποιός.
-Δεν έπρεπε, ίσως να μας είδαν. -Και;
Δεν είστε πλέον παιδί. Αν μια κυρία πίνει μόνη μ' έναν άνδρα...
-Η Κριστίν είναι εδώ! -Κοιμάται!
Τότε θα την ξυπνήσω.
Ξύπνα Κριστίν, ξύπνα.
Μην ξυπνάτε όσους κοιμούνται!
Καληνύχτα.
Έλα. Πάμε να χορέψουμε, Ζαν.
Ζαν!
Πού είναι;
Την είδαμε να βγαίνει! Πήγαν στον αχυρώνα!
Είναι μαζί της!
Φύγε μακριά μου, αγροίκε!
Ποιον ψάχνεις, γλυκούλα;
Πού είναι κι οι δυο τους;
Είστε περίεργη, το ξέρετε αυτό;
Το ίδιο κι εσύ.
Όλα είναι περίεργα.
Η ζωή.
Οι άνθρωποι.
Όλα είναι απλά λάσπη...
που επιπλέει στο νερό μέχρι να βυθιστεί.
Βλέπω ένα όνειρο πού και πού.
Έχω σκαρφαλώσει κάπου ψηλά και δε μπορώ να κατέβω.
Είμαι ζαλισμένη...
αλλά πρέπει να σκαρφαλώσω.
Δεν έχω το θάρρος να πηδήξω.
Δε μπορώ να κρατηθώ. Μακάρι να έπεφτα.
Δε βρίσκω ξεκούραση μέχρι να κατέβω κάτω.
Κάτω.
Κι όταν είμαι κάτω, θέλω να πάω ακόμα πιο βαθιά.
Κάτω! Κάτω! Κάτω!
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Έχεις νιώσει ποτέ έτσι;
Όχι.
Συχνά ονειρεύομαι ότι έχω ξαπλώσει κάτω από ένα ψηλό δέντρο.
Θέλω... να σκαρφαλώσω στην κορυφή...
και να κλέψω τη φωλιά με τα χρυσά αυγά της.
Ανεβαίνω κι ανεβαίνω, αλλά ο κορμός είναι τόσο λείος...
και είναι τόσο μακριά το πρώτο κλαδί.
Δε φτάνω ποτέ στην κορυφή, αλλά μια μέρα θα φτάσω,
αλλά μόνο στα όνειρά μου.
Ελάτε!
-Σε χτύπησα; -Δεν είναι κάτι σπουδαίο.
Κάθισε, έλα να στο φροντίσω.
Μείνε ακίνητος. Κάνε ό,τι σου λέω.
Νομίζω ότι τρέμεις, ένας μεγάλος, δυνατός άντρας όπως εσύ.
-Με τέτοια μπράτσα! -Δις Τζούλια!
Θα μείνεις ακίνητος;
Ορίστε.
Φίλησε στο χέρι μου και πες μου ευχαριστώ.
-Φίλησε το χέρι μου! -Ακούστε με!
-Το τραβάει ο οργανισμός σας! -Τι;
Είστε ακόμα παιδί στα 25 σας; Είναι επικίνδυνο να παίζετε με τη φωτιά.
Συμμορφώσου!
-Παίζατε ή το εννοούσατε; -Το εννοούσα.
Παίζετε πολύ σοβαρά κι αυτό είναι επικίνδυνο.
Βαρέθηκα τα παιχνίδια και να χρειάζομαι άδεια για οτιδήποτε.
Ζαν!
Έχεις ερωτευτεί ποτέ;
Δε χρησιμοποιούμε εμείς τη λέξη αυτή.
Αλλά είχα τρελαθεί κάποτε που δε μπορούσα να έχω το κορίτσι που ήθελα.
Ποια ήταν;
-Ποια ήταν; -Δε θα μ' αναγκάσετε να σας πω.
Κι αν ρωτήσω ως ίση, ως φίλη;
Ποια ήταν;
Εσείς ήσασταν.
-Τι περίεργο! -Ναι, δεν είναι;
Γελοίο.
Ξέρετε πώς φαίνεται ο κόσμος από κάτω;
Όχι, δεν ξέρετε.
Έχετε δει το χαμόσπιτο στις γκρίζες πεδιάδες στην άλλη πλευρά της λίμνης;
Ήταν το σπίτι που μοιράστηκα με επτά αδέλφια κι ένα γουρούνι,
εκεί όπου ούτε ένα δέντρο δε μεγαλώνει.
Αλλά από το παράθυρο έβλεπα τον τοίχο από τον κήπο του κόμη,
με τις μηλιές να μεγαλώνουν εκεί μέσα.
Ήταν ο κήπος της Εδέμ και θηριώδεις άγγελοι τον προστάτευαν.
-Με περιφρονείτε τώρα; -Όχι.
Όλα τα μικρά αγόρια κλέβουν μήλα.
Άλλη μια φορά ήμουν στον κήπο της Εδέμ με τη μητέρα μου,
που ξερίζωνε τα χόρτα απ' το παρτέρι με τα κρεμμυδάκια κι απ' τα μονοπάτια.
Εκεί έστεκε μια τούρκικη σκηνή, περιτριγυρισμένη με άνθη γιασεμιού.
Η πόρτα ήταν ανοιχτή.
Δεν είχα δει ποτέ κάτι τόσο όμορφο.
Η μητέρα μου δε με πρόσεχε,
έτσι μάζεψα κουράγιο...
και τρύπωσα μέσα.
Ήταν νωρίς το πρωί. Λογικά κανείς δε θα 'ρχόταν.
Δεν είχα μπει ποτέ σε αρχοντικό. Το μόνο που ήξερα ήταν η εκκλησία.
Αλλά αυτό ήταν πολύ πιο όμορφο.
Πίνακες στους τοίχους...
κόκκινες κουρτίνες στα παράθυρα...
με κρόσσια.
Ήταν σαν όνειρο.
Ένας πίνακας του Ναπολέοντα.
Ξαφνικά το χέρι μου χτύπησε κάτι.
Τώρα καταλαβαίνετε πού βρισκόμουν;
Έρχομαι!
Δε μπορούσα να σκαρφαλώσω από το παράθυρο.
Υπήρχε όμως μόνο μια διέξοδος...
για κάποιον σαν εμένα...
και δεν είχα άλλη επιλογή... απ' το να την ακολουθήσω.
Γεια σου, μικρό αγόρι.
Φύγε από 'δώ, αλητάκι!
Ζαν, διώξε αυτό το παράσιτο απ' τον κήπο!
Εσύ, εκεί! Ναι, εσύ!
Έλα!
Γεια σου!
Πω πω, πού ήσουν;
Πού ήσουν;
Βρε αλητάμπουρα!
Σταματήστε τον κλεφτάκο!
Σταματήστε τον!
Πρέπει να είναι τρομερή κακοτυχία να είσαι φτωχός.
Δις Τζούλια!
Ένα σκυλί μπορεί να ξαπλώνει στον καναπέ της κόμισσας,
ένα άλογο να έχει τη μουσούδα του χωμένη στο χέρι της νεαρής κυρίας,
αλλά ένας υπηρέτης...
Ξέρετε τι έκανα;
Την επόμενη Κυριακή, όταν η οικογένεια πήγε να επισκεφτεί τη γιαγιά μας,
το κανόνισα να μείνω σπίτι.
Εκεί ήμουν, πρωινό Κυριακής...
και πλενόμουν με σαπούνι και ζεστό νερό.
Μετά έβαλα τα καλύτερά μου ρούχα...
και πήγα στην εκκλησία,
όπου ήμουν σίγουρος...
ότι θα σας έβλεπα στα κλεφτά.
Επέστρεψα σπίτι και μπορούσα να πεθάνω,
γιατί σας είχα δει. Σας είχα δει!
Αλλά ήθελα να πεθάνω ευχάριστα, χωρίς πόνο.
Θυμήθηκα ότι ήταν επικίνδυνο να κοιμάσαι κάτω από γέρικο δέντρο...
και είχαμε ένα πολύ μεγάλο, που ήταν γεμάτο άνθη.
Γέμισα τη ταΐστρα με τα πιο μεγάλα λουλούδια και ξάπλωσα πάνω τους.
Έχετε προσέξει ποτέ πόσο μαλακά είναι τα πίτουρα;
Τόσο μαλακά... όσο το άγγιγμα του δέρματος.
Αποκοιμήθηκα και ξύπνησα αρκετά άρρωστος,
αλλά δεν πέθανα, όπως διακρίνετε.
Διηγείσαι τις ιστορίες ωραία, το ξέρεις;
Έχω ακούσει τις ανώτερες τάξεις πως μιλούν.
-Ακούς τις συζητήσεις μας; -Φυσικά!
Και τις έχω ακούσει πολύ καλά, όταν καθόμουν μπροστά στην άμαξα...
ή όταν κωπηλατούσα τη βάρκα.
Κάποτε άκουσα την δίδα Τζούλια και μια φίλη της.
-Τι άκουσες; -Δε μπορώ να το επαναλάβω.
Αλλά δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των κοινωνικών τάξεων.
Ντροπή σου!
Θα πάω να ξαπλώσω.
-Παραμονή του ηλιοστασίου; -Δεν επιθυμώ να χορέψω με τον όχλο.
Έλα να με πας βαρκάδα. Θέλω να δω τη χαραυγή.
Δεχτείτε τη συμβουλή μου και πηγαίνετε να κοιμηθείτε.
-Πρέπει να σε υπακούσω τώρα; -Ναι, θα έρθουν να με ψάξουν.
Τους αγαπώ όσο μ' αγαπούν κι αυτοί. Ας έρθουν λοιπόν.
Δε σας αγαπούν.
Παίρνουν το φαγητό σας και σας φτύνουν πίσω απ' την πλάτη σας.
Αν μας δουν μαζί, την πάτησα.
Δείτε τι βρήκα!
-Στο δωμάτιό μου! Δε γίνεται αλλιώς! -Όχι!
Αν πάνε να μπουν, θα πυροβολήσω! Ελάτε!
Όχι! σκότωσε εμένα! Σκότωσέ εμένα! Σκότωσέ με, σκότωσέ με!
Ζαν!
Άνοιξε τη ρημάδα την πόρτα!
Τι θα κάνουμε;
-Θα φύγουμε. -Για πού;
Για Ελβετία, για τις ιταλικές λίμνες. Κάπου που δεν έχουμε ξαναπάει.
Τι θα κάνουμε;
Θ' ανοίξω ένα ξενοδοχείο, για άτομα της υψηλής κοινωνίας.
-Τι θα κάνουμε; -Έτσι είναι η ζωή!
Πάντα νέα πρόσωπα, νέες γλώσσες. Ούτε λεπτό για εντάσεις ή κατήφεια.
Κουδουνάκια θα χτυπούν, τρένα θα σφυρίζουν, λεωφορεία θα έρχονται.
Και χρυσά νομίσματα θα ηχούν στον πάγκο. Έτσι είναι η ζωή!
-Κι εγώ; -Εσύ;
Κυρία πάνω απ' όλα, το κόσμημα του οίκου.
Με την εμφάνιση... και τους τρόπους σου.
Θα είσαι η βασίλισσα που κινεί τους σκλάβους μ' ένα ηλεκτρικό κουμπί.
Θ' ανεβάζω τους λογαριασμούς κι εσύ θα τους γλυκαίνεις...
με το πιο ωραίο σου χαμόγελο.
Έλα. Πάμε να φύγουμε με το επόμενο τρένο.
Για να δούμε. Θα είμαστε στο Μάλμε στις 6:30, Αμβούργο στις 8:40.
Φρανκφούρτη, Μόναχο, Βασιλεία, Κόμο, θα φτάσουμε σε τρεις μέρες.
Πες μου πως μ' αγαπάς! Πάρε με στην αγκαλιά σου!
Θα το ήθελα, αλλά δεν το τολμώ. Όχι κάτω απ' αυτή τη στέγη.
Σ' αγαπώ, χωρίς αμφιβολία.
Αμφιβάλεις, δις Τζούλια;
Δεσποινίς; Πες με Τζούλια, δεν υπάρχουν εμπόδια μεταξύ μας.
Δε μπορώ! Κι όμως, υπάρχουν εμπόδια μεταξύ μας.
Υπάρχει το παρελθόν.
Και... ο κόμης.
Αρκεί ν' ακούσω το κουδούνι από πάνω.
Κι όταν βλέπω τις μπότες του εκεί, τόσο άκαμπτες και αλαζονικές...
Παράδοση και προκαταλήψεις!
Απλά αφήστε μας να πάμε σε πραγματική δημοκρατία!
Είμαι υπηρέτης τώρα, αλλά σε 2 χρόνια θα είμαι κύριος του εαυτού μου...
και ίσως... ίσως... γίνω κι εγώ κόμης!
-Πες μου απλά ότι μ' αγαπάς! -Θα το πω χιλιάδες φορές, αργότερα.
Αλλά όχι εδώ. Και κυρίως, δε θέλω συναισθηματισμούς.
Πρέπει να κρατήσουμε καθαρό το μυαλό μας.
Όπως κάνουν οι σώφρονες.
Έλα να καθίσεις, θα μιλήσουμε σαν να μη συνέβη τίποτα.
Θεέ μου! Δεν έχεις καθόλου αισθήματα;
Φυσικά. Κανείς άλλος δεν έχει τόσο βαθιά αισθήματα όσο εγώ.
Αλλά ο κόμης μπορεί να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή.
Μέχρι τότε... λοιπόν.
Τι πιστεύεις για τα σχέδιά μου;
Έχεις το κεφάλαιο για μια τέτοια επιχείρηση;
Φυσικά, εξειδικευμένες γνώσεις, τερά- στια εμπειρία, ικανότητα στις γλώσσες.
Το καλύτερο κεφάλαιο.
Αυτό όμως δε σου αγοράζει ούτε το εισιτήριο του τρένου.
Γι' αυτό θα είσαι συνέταιρός μου.
Μα δεν έχω τίποτα.
Άρα τότε, ακυρώνεται.
Όλα θα μείνουν όπως πριν.
Νομίζεις ότι θα ζήσω κάτω από αυτή τη στέγη σαν παλλακίδα σου;
Λες να μπορώ να κοιτάξω στα μάτια τον πατέρα μου μετά απ' αυτό;
-Τι θέλεις; -Η Βιόλα είπε...
ότι η δις Τζούλια θέλει να πάω να φέρω τον κόμη.
Ανοησίες! Τράβα να κοιμηθείς. Ο κόμης θα επιστρέψει όταν το θελήσει.
Θεέ μου! Ο πατέρας μου! Τι έχω κάνει;
Ηρέμησε και μην το παίζεις τεθλιμμένη κυρία.
Επίτρεψέ μου να σου προσφέρω κάτι ιδιαίτερο, κοριτσάκι μου.
Αυτό είναι... που λένε αγάπη;
Ξέρεις τι είναι η αγάπη;
Εγώ; Θα σου πω.
-Λες να μην έχω ξαναερωτευτεί; -Πρόσεχε πως μιλάς.
Από πού πήρες αυτό το κρασί; -Από το κελάρι.
-Το Βουργουνδίας του πατέρα μου. -Δεν είναι αρκετά καλό;
Κι εγώ ήπια μπύρα!
Έτσι φαίνεται ότι έχω καλύτερη γεύση.
Έχω μεθύσει ή απλά ονειρεύομαι όλη τη νύχτα;
Παραμονή του ηλιοστασίου, τη γιορτή των αθώων παιχνιδιών.
Αθώων!
Ένας υπηρέτης είναι υπηρέτης!
Και μια πόρνη είναι πόρνη!
Θεέ μου, τερμάτισε αυτήν την άθλια ζωή! Σώσε με!
Δε μπορώ να το αρνηθώ ότι σε λυπάμαι.
Όταν σε κοίταζα στη βεράντα απ' το παρτέρι με τα κρεμμυδάκια,
στο λέω πλέον, είχα τις ίδιες άσχημες σκέψεις που κάνουν όλα τα αγόρια.
-Μα ήθελες να πεθάνεις για μένα. -Τι;
Η ταΐστρα! Είπα μια κουβέντα παραπάνω.
-Εννοείς είπες ψέματα. -Κάπως έτσι.
Διάβασα ιστορία για καπνοδοχοκα- θαριστή που κρύφτηκε στις πασχαλιές,
για ν' αποφύγει την κατηγορία παρενόχλησης ανηλίκων.
Άρα είμαι για να φέρνω πελάτες, να ρεφάρω τους λογαριασμούς.
Όχι, θα το κάνω εγώ αυτό.
Πόσο βρώμικη είναι η ανθρώπινη ψυχή!
-Καθάρισέ την τότε! -Λακέ! Όρθιος όταν σου μιλάω!
Ο λακές της σουσουράδας! Ο υπηρέτης της κυρίας! Σκάσε και φύγε από 'δώ!
Με αποκαλείς αγοραίο;
Δεν έχω δει ούτε καμαριέρα να πέφτει μπροστά σε άντρα όπως εσύ.
Έχω δει τέτοια συμπεριφορά μόνο ανάμεσα σε θηρία και πόρνες!
Έχεις δίκιο. Χτύπα με, πάτα με, δεν αξίζω τίποτα καλύτερο.
Όχι!
Συγχώρεσέ με για όλα όσα είπα.
Δε χτυπάω ποτέ... κάποιον απροστάτευτο,
πολύ περισσότερο γυναίκα.
Δις Τζούλια, είσαι υπέροχη γυναίκα.
Και υπερβολικά καλή για τα γούστα μου.
-Δε θα κερδίσω την αγάπη σου. -Είσαι τόσο σίγουρος;
Το ότι σ' αγαπώ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία επ' αυτού,
γιατί είσαι καλή και όμορφη... και εκλεπτυσμένη.
Είσαι σαν το ζεστό κρασί, πλούσιο σε μπαχαρικά...
-κι ένα σου φιλί... -Όχι έτσι!
Πώς τότε; Στα γόνατα να σου φιλώ το παπούτσι; Όχι, δε θα το κάνω!
Σε σιχαίνομαι, μα δε μπορώ χωρίς εσένα!
-Τότε φύγε! -Να φύγω; Ναι, μαζί θα φύγουμε!
Ζαν;
Εδώ είσαι;
Χριστέ μου, πόσο πεινάω!
Είσαι εδώ, Ζαν; Πόσο πολύ νυστάζω!
Φέρε μου κρασί.
Πήγαινε να ετοιμαστείς. Θα σε βρω στην άμαξα.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Ξύπνα!
Η δις Τζούλια θέλει την άμαξά της. Σήκω! Σήκω!
Έλα εδώ.
Μου είπες την ιστορία της ζωής σου.
Τώρα θα σου πω τη δική μου.
Πρέπει να γνωριζόμαστε καλά... πριν ξεκινήσουμε να φύγουμε.
-Μην πίνεις άλλο. -Τι σημασία έχει;
Πρέπει να με δεις όπως ακριβώς είμαι.
Εκτός αυτού, όλοι γνωρίζουν τις αδυναμίες μου.
Η μητέρα μου εκεί... ήταν από καλή οικογένεια.
Ανατράφηκε με τις ιδέες της εποχής της για χειραφέτηση των γυναικών.
Δεν ήθελε να παντρευτεί...
και το είπε στον πατέρα μου όταν της έκανε πρόταση.
Είπε όχι.
Δε θα είναι γυναίκα μου,
αλλά ευχαρίστως θα είναι ερωμένη μου.
Είναι παιδί. Τόσο αθώα, τόσο υπέροχη!
Ας γίνει το δικό της.
-Τι σημαίνει αυτό; -Αγαπιόμαστε.
-Και ο γάμος; -Περιττός.
Περιμένετε μέχρι να την δείτε. Οι αμφιβολίες σας θα εξαφανιστούν.
Είναι σαν να σας βλέπω μπροστά μου, καθώς θα την φέρνω απ' την πόλη.
Θα έρθετε βιαστικά πέρα από τη λίμνη,
τα κουπιά των βαρκών θα παφλάζουν και τ' άλογα κι οι άμαξες να καλπάζουν.
Δεν είναι δυνατόν!
Δεν καταλαβαίνουν ποιο είναι το σωστό.
Τότε ούτε κι εγώ θα τους δω!
Μπέρτα! Μπέρτα, άκουσέ με!
Αυτές οι κουρτίνες δε θ' ανοίξουν μέχρι να έρθουν να σου ζητήσουν συγνώμη.
Κοίτα τι έχουμε εδώ. Έναν φίλο.
Ρόμπερτ!
Είσαι άνθρωπος των μοντέρνων μας καιρών.
Προέρχεσαι από λαϊκή γενιά, ακριβώς όπως κι η Μπέρτα.
Στάσου, στάσου δίπλα μας και βοήθησε να μεγαλώσουμε το παιδί μας.
-Ποιο παιδί; -Εννοώ...
τον γιο που θ' αποκτήσουμε μια μέρα.
Η άμαξα είναι έτοιμη, γιατρέ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία περί αυτού. Έχει παιδί. Συγχαρητήρια.
Παναγιά μου!
-Είναι ευτυχισμένη; -Υπερβολικά.
Παιδί!
Γλυκιά μου. Γλυκιά μου!
Πέθανε! Πέθανε!
Τι τρέχει;
Πέθανε; Ποιος πέθανε;
Μα τι γίνεται εδώ; Τι σόι ανοησίες είναι αυτές;
Τι σπίτι είναι εδώ μέσα;
Ήσυχα, γυναίκα!
Είναι...
Είναι τόσο νεκρή όσο εγώ κι εσύ.
Έπεσες στην παγίδα της.
Γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος.
Δείξ' του τον γιο του!
-Ελεύθεροι. -Καληνύχτα.
Έτσι ήρθα σ' αυτόν τον κόσμο,
ενάντια στις επιθυμίες της μητέρας μου.
Μετά έπρεπε ν' ανατραφώ.
Να γίνω παράδειγμα πως οι γυναίκες είναι ίσες με τους άνδρες.
Ντυνόμουν με αγορίστικα ρούχα.
Τζούλια;
Έπρεπε να μάθω να περιποιούμαι τα άλογα κάθε πρωί.
Με παρακολουθούσαν με βλέμμα γερακιού.
Πήγαινα μαζί στα κυνήγια.
Φοβόμουν τόσο πολύ!
Έπρεπε να μάθω να οργώνω το χώμα.
Μερικές φορές, ήμουν τόσο κουρασμένη που το αλέτρι με τραβούσε μαζί του.
Κι ύστερα, το σφάξιμο των μοσχαριών!
Το αίμα!
Οι άνδρες στο κτήμα είχαν αναλάβει τις δουλειές των γυναικών!
Κι οι γυναίκες έκαναν τις εργασίες των ανδρών!
Το αποτέλεσμα ήταν το κτήμα να πάει κατά διαόλου.
Ήμασταν ο περίγελος ολόκληρης της επαρχίας.
Και τότε μια μέρα, ο πατέρας ξύπνησε απ' το ξόρκι.
Διαβολόπαιδο!
Κοίτα με τι παίζει! Αυτό είναι το ευχαριστώ της;
Βρε...
Δε θα το κάνεις.
Η Μπλέντα μου!
Κακόμοιρο κοριτσάκι μου!
Σταμάτα!
Άκουσε, Μπέρτα.
Θα ξανακαλέσουμε τους φίλους και θα κάνουμε κανονικό θρησκευτικό γάμο.
Κατάλαβες;
Έλα να χορέψουμε, Τζούλια.
Για τελευταία φορά: Αρνείσαι ακόμα να παρευρεθείς;
Τότε θα το κάνουμε χωρίς εσένα.
-Καρλ! -Τελείωσε!
Μπλέντα!
Πού είναι η Μπλέντα μου;
Μπλέντα;
Πού είναι η Μπλέντα μου;
Φίλοι μου, πριν από επτά χρόνια ορκίστηκα...
ότι αυτές οι κουρτίνες δε θ' ανοίξουν μέχρι να μαζευτούμε όλοι εδώ ξανά.
Αυτή η στιγμή έχει έρθει. Είθε οι φλόγες να δραπετεύσουν της φωτιάς...
στο όνομα της φιλίας, της αλήθειας και της ελευθερίας!
-Στην υγειά μας! -Στην υγειά μας!
Δείτε, δείτε, δείτε! Φωτιά! Φωτιά!
Το σπίτι έπιασε φωτιά!
Σώστε οτιδήποτε μπορεί να σωθεί.
Πού είναι η Τζούλια;
Τζούλια; Τζούλια;
Χάσαμε τα πάντα...
κι έπρεπε να κοιμηθώ στις άμαξες.
Ο πατέρας δεν ήξερε πού να βρει τα χρήματα για να το ξαναχτίσει.
Τότε η μητέρα μου τον συμβούλεψε να δανειστεί απ' τον καλύτερό τους φίλο.
Ο πατέρας συμφώνησε.
Αλλά δεν του είπε τίποτα για τόκους, πράγμα που τον εξέπληξε.
Η μητέρα συμφώνησε με πάθος,
αλλά ο πατέρας δεν καταλάβαινε τίποτα.
Είχαν έναν φίλο όμως που ήταν πρόθυμος να βοηθήσει.
Και τι φίλος!
Κι έτσι το αρχοντικό ξαναχτίστηκε.
Ξέρεις ποιος ξεκίνησε τη φωτιά;
Η μητέρα σου.
Ξέρεις ποιος ήταν ο φίλος;
Ο εραστής της μητέρας σου.
Ξέρεις τίνος ήταν τα χρήματα;
Για μισό...
Όχι, δεν ξέρω.
Της μητέρας μου. Τα εμπιστεύτηκε στον φίλο της.
Ο οποίος τα έφαγε.
Ακριβώς.
Τα σούφρωσε.
Αλλά ο πατέρας μου το ανακάλυψε.
Δε γινόταν να τον μηνύσει,
ή να πληρώσει τον εραστή της γυναίκας του,
ή ν' αποδείξει ότι ήταν χρήματα της γυναίκας του.
Μπαμπά!
Τι ήταν αυτό; Τι έγινε;
Μπαμπά! Καλέ μου μπαμπά!
Ο κόμης αυτοπυροβολήθηκε, πρέπει να τον πάμε στο κρεβάτι.
Ζαν! Ζαν, έλα εδώ!
Θεέ και Κύριε!
Ο κόμης αυτοπυροβολήθηκε!
Μετά την αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας του μπαμπά,
με πήρε υπ' ευθύνη της.
Μου δίδαξε να μισώ και να μην εμπιστεύομαι τους άντρες.
Και μια ωραία μέρα αρραβωνιάστηκες τον δικηγόρο του κόμη.
Ένα μικρό δώρο Χριστουγέννων.
Είναι απλά ένα μικρό δώρο Χριστουγέννων.
Η ταινία που παρακολουθείτε είναι μία προσφορά του Magico.one
Αλλά αρραβωνιάστηκες.
Ναι, για να τον κάνω σκλάβο μου.
Και δεν ήθελε να είναι;
Αυτός το ήθελε, εγώ όμως δεν τον άφησα.
Ειλικρινά, κουράστηκα μ' όλα αυτά. Πάω για ύπνο.
Ξέρεις το χρέος του άνδρα προς μια γυναίκα, όταν την φέρεται άτιμα;
Ορίστε, δεν έχω κανένα χρέος πλέον.
Πρέπει οπωσδήποτε να πάμε στο εξωτερικό για το γάμο και το διαζύγιο;
Κι αν δε θέλω;
-Δε θέλεις; -Προέρχομαι από καλύτερη φάρα.
Δεν έχουμε εμπρηστές στην οικογένειά μου.
Ο πρόγονός σου ήταν μυλωνάς κι η γυναίκα του κοιμήθηκε με τον βασιλιά.
Δεν έχω τέτοιες καταβολές.
Αυτά παθαίνω που εμπιστεύτηκα έναν απατεώνα,
θυσιάζω την τιμή της οικογένειάς μου!
Τιμή; Ατιμία! Ατιμία!
Καλέ μου Θεούλη, βοήθησέ με! Πού να στραφώ;
Ήμουν τρελή, μα δεν υπάρχει σωτηρία; Θεέ μου, βοήθα με!
Ηρέμησε. Μείνε εδώ τότε.
Δε μπορώ. Ο κόσμος ξέρει. Η Κριστίν ξέρει.
Όχι, δεν ξέρει.
-Θα μπορούσε να συμβεί ξανά. -Κοίταξε... είναι αλήθεια.
Όχι.
-Και οι συνέπειες; -Πώς είπες; Τι;
Οι συνέπειες!
Τι είχα στο μυαλό μου;
Πρέπει να φύγουμε πριν επιστρέψει ο κόμης.
Είμαι τόσο κουρασμένη! Δε μπορώ!
Σε διατάζω, πήγαινε να πάρεις τίποτα λεφτά και γύρνα πάλι εδώ.
Μείνε μαζί μου.
Έτσι μπράβο!
Τώρα είσαι τρελή ξανά!
Όχι! Πήγαινε τώρα!
Μίλα μου ευγενικά, Ζαν.
Η εντολή πάντα ακούγεται εχθρική.
Το βλέπεις πως είναι; Το βλέπεις;
Γεια σου!
Τι σκαρώνετε εσείς οι δύο;
Η δις Τζούλια έφερε τους υπηρέτες εδώ. Εδώ δεν κοιμήθηκες;
-Ναι, σαν κούτσουρο. -Αλήθεια;
Ντύθηκες για την εκκλησία;
Υποσχέθηκες να έρθεις μαζί μου στην εκκλησία σήμερα.
Ναι, το υποσχέθηκα.
Έχεις δίκιο. Πάμε.
Νυστάζω τόσο πολύ!
Τι έκανες όλη τη νύχτα;
Είσαι χλωμός στο πρόσωπο.
Κάθισα και μιλούσα με την δίδα Τζούλια.
Αυτό το πλάσμα δεν έχει ιδέα του τι είναι σωστό.
Να σου πω, Κριστίν.
Είναι αστείο που το σκέφτεσαι.
Την δις Τζούλια!
Τι είναι τόσο αστείο ακριβώς;
Τα πάντα. Τα πάντα.
Τα πίνατε μαζί, έτσι δεν είναι;
- Όχι. - Ντροπή σου!
Κοίτα με στα μάτια!
Ναι!
Είναι αλήθεια λοιπόν;
Ναι.
Δε μπορώ να το πιστέψω!
Ντροπή σου! Ντροπή σου!
-Ζηλεύουμε δηλαδή; -Αυτήν; Ποτέ!
Αν ήταν η Βιόλα, θα της είχα βγάλει τα μάτια.
Αλλά η δις Τζούλια!
Και ο κόμης!
-Ο κόμης; -Υπέφερε τόσο πολύ!
Θεέ μου, τι θα σκεφτεί;
Θα σας αποχαιρετίσω τώρα.
Έχω κανονίσει να φύγω με το πρωινό τρένο.
Ναι, φυσικά.
-Θα πάμε να δούμε την ανατολή. -Ναι;
-Μετά θα σε βρούμε στο τρένο. -Ωραία.
-Τα έχεις μαζέψει όλα; -Ναι, όλα έτοιμα.
Δώσ' της μια ευκαιρία.
Την αγαπάς και βαθιά μέσα της σε συμπαθεί κι αυτή.
Έλα να την δεις μια τελευταία φορά.
Μη φεύγεις ακόμα.
Πρέπει να την δω ξανά.
-Αυτό είναι όντως... -Ετοιμάσου, θα πάμε στην εκκλησία.
Βρε τι έπαθε ο κακόμοιρος ο κόμης.
Η Κριστίν είναι ξύπνια.
-Τι έπαθες εσύ; -Τι;
Είσαι κίτρινη σαν το πτώμα και το πρόσωπό σου είναι βρώμικο.
Πάω να πλυθώ μια στιγμή.
Ο ήλιος ανατέλλει.
-Έλα μαζί μου, έχω χρήματα τώρα. -Έχεις αρκετά;
Δε μπορώ να ταξιδέψω μόνη μου.
Θερινό ηλιοστάσιο, πολυκοσμία στο τρένο, ο κόσμος να κοιτά, δε μπορώ!
Κι όλες οι αναμνήσεις... από την παιδική ηλικία.
Κατακαλόκαιρο και η εκκλησία διακοσμημένη με φύλλα σημύδας.
Το τραπέζι στρωμένο για δείπνο.
Χορός, μουσική και παιχνίδια.
Προσπαθούμε να ξεφύγουμε, αλλά οι αναμνήσεις μας ακολουθούν.
Θα έρθω μαζί σου, αλλά σε πολύ λίγο.
-Τι είναι αυτό; -Ο σπίνος μου.
Τρελάθηκες; Δε θα πάρουμε το κλουβί!
Δε μπορώ να τ' αφήσω με ξένους. Καλύτερα να σκοτωθώ!
-Φέρ' το εδώ να το καρυδώσω. -Μην το κάνεις να υποφέρει.
Μικρή μου Σιρίνε, θα πεθάνεις για την κυρά σου.
Μην κάνεις σκηνή, η ζωή σου διακυβεύεται.
Περίμενε, σκότωσε και μένα μαζί!
Σε σιχαίνομαι και σε περιφρονώ! Κατάρα στη μέρα που σε γνώρισα!
Κατάρα στη μέρα που γεννήθηκα!
-Φύγε τώρα! -Όχι, πρέπει να κοιτάξω!
Ησυχία! Ακούω άμαξα.
Νομίζεις ότι δεν αντέχω τη θέα του αίματος;
Θα ήθελα να δω όλους τους άντρες βουτηγμένους σε λίμνη αίματος!
Νομίζεις ότι σ' αγαπώ και θέλω το παιδί σου!
Κοπρίτη, που θες να είμαστε και ίσοι!
Λακέ του οίκου μου! Θα γίνω εγώ αντίζηλος της καμαριέρας μου;
Νομίζεις ότι θα φύγω σαν δειλή, αλλά θα μείνω.
Η άμαξα έχει σταματήσει. Στο σπίτι του πατέρα μου.
Ανεβαίνει τα σκαλιά.
Βλέπει το γραφείο παραβιασμένο, τα χρήματα να έχουν φύγει.
Χτυπάει... αυτό το κουδούνι... δύο φορές για τους υπηρέτες.
Μετά φωνάζει την αστυνομία κι αυτοί έρχονται.
Κι εκεί στέκομαι μπροστά του.
Θα του έλεγα τα πάντα, αν απλά τελείωνε εκεί.
Μακάρι να τελειώσει εκεί!
Πηγαίνει στο δωμάτιό του χωρίς να πει λέξη και...
Και έτσι θα είναι το τέλος για όλους μας.
Θα είναι ήρεμος και γαλήνιος...
και θα αναπαυθεί αιώνια.
Ο οίκος θα διαλυθεί,
ενώ η γενιά του υπηρέτη θα συνεχιστεί στο ορφανοτροφείο,
θα δρέψει δάφνες στην εξαθλίωση και θα καταλήξει στη φυλακή.
Μπράβο, δις Τζούλια, μπράβο! Το αριστοκρατικό αίμα μίλησε! Μπράβο!
Βοήθησέ με, Κριστίν!
-Τι 'ναι αυτή η φασαρία σαββατιάτικα; -Φεύγω, πάω να ξυριστώ.
Άκου Κριστίν, ο Ζαν κι εγώ δε μπορούμε να μείνουμε. Πρέπει να φύγουμε.
Έχω... έχω μια ιδέα.
Ν' ανοίξουμε κι οι τρεις μας ένα ξενοδοχείο στην Ελβετία.
Έχω τα λεφτά. Εσύ θα επιβλέπεις την κουζίνα.
Δε θα ήταν ωραίο;
Πες ναι! Πες ναι!
Δεν έχεις ταξιδέψει ποτέ.
Πρέπει να δεις τον κόσμο, είναι τόσο ωραίο να ταξιδεύεις με τρένο.
Νέα πρόσωπα, νέες χώρες.
Θα σταματήσουμε στο Αμβούργο να δούμε τον ζωολογικό κήπο.
Θα σου αρέσει.
Και στο Μόναχο υπάρχουν τα μουσεία!
Και μετά θα στήσουμε το ξενοδοχείο μας!
Θα είμαι στο γραφείο κι ο Ζαν θα υποδέχεται στους τουρίστες, τι ζωή!
Τρένα θα σφυρίζουν, λεωφορεία θα φθάνουν, κουδούνια θα χτυπούν παντού.
Κι εσύ, θα κάθεσαι σαν βασίλισσα στην κουζίνα.
Δε θα στέκεσαι πάνω απ' τις στόφες, φυσικά.
Με το βλέμμα σου, και δεν το λέω αυτό για να σε κολακέψω,
θα βρεις κάποιον πλούσιο Άγγλο μια μέρα.
Θα είμαστε όλοι πλούσιοι και θα χτίσουμε μεγάλη βίλα στη λίμνη Κόμο.
Βέβαια, βρέχει εκεί πού και πού.
Μα ο ήλιος θα πρέπει να λάμψει κάποτε,
ακόμα κι αν ο ουρανός είναι σκοτεινός.
Διαφορετικά, να γυρίσουμε στο σπίτι ξανά.
Εδώ...
ή κάπου αλλού.
Δις Τζούλια, ειλικρινά τα πιστεύετε όλα αυτά;
Δεν...
Δεν πιστεύω σε τίποτα πια.
Όλα είναι ψέματα!
Ναι, δηλαδή σκέφτηκες να το σκάσεις!
Να το σκάσω; Ποιος το είπε αυτό;
Κι εγώ προοριζόμουν να γίνω καμαριέρα αυτής εδώ;
-Μη μιλάς έτσι για την κυρία σου! -Κυρία; Μωρέ τι μας λες!
Δεν έχεις σεβασμό για τους ανώτε- ρούς σου; Κανέναν, κανέναν, κανέναν;
Θα έρθεις εκκλησία; Θα σου χρειαζόταν ένα καλό κήρυγμα τώρα.
-Όχι! Τράβα μόνη σου. -Ναι. Θα πάω.
Ο Κύριός μας πέθανε για τις αμαρτίες μας...
κι αν έχουμε πίστη σ' αυτόν, θα πάρει την ενοχή από πάνω μας.
Μακάρι να είχα την πίστη σου.
Ξεκινάω να πάω. Μόνη μου!
Και θα πω στον σταυλάρχη να μην αφήσει τα άλογα έξω,
σε περίπτωση που κάποιος πάει να φύγει πριν επιστρέψει ο κόμης.
-Αντίο σας! -Που να σε πάρει!
Τι θα έκανες αν ήσουν στη θέση μου;
Αν ήμουν στη θέση σου;
Δεν ξέρω.
Περίμενε, ξέρω.
Αυτό;
Γυρνάμε σπίτι λοιπόν.
Δε μπορώ!
-Ούτε ο πατέρας μου μπόρεσε! -Έπρεπε να πάρει εκδίκηση πρώτα.
Τώρα η μητέρα μου έχει πάρει εκδίκηση μέσω εμού.
Τζούλια;
Μάλλον θα κοιμάται, αλλά θα την ξυπνήσουμε.
Ποιος φταίει;
Δεν ξέρω.
Τι σημασία έχει; Πρέπει ν' αποδεχτώ τις συνέπειες.
Ο κόμης επέστρεψε!
Μάλιστα, κύριε;
Μάλιστα, κύριε.
Αμέσως, κύριε.
Μισή ώρα. Μάλιστα, κύριε.
-Τι είπε; -Τι είπε;
Θέλει τις μπότες και τον καφέ του σε μισή ώρα.
Είμαι τόσο κουρασμένη! Δε μπορώ να κάνω τίποτα!
Δε μπορώ να τρέξω, δε μπορώ να ζήσω, δε μπορώ να πεθάνω.
Βοήθησέ με! Διέταξέ με και θα υπακούσω σαν σκύλος!
Δεν ξέρω γιατί, αλλά ούτε εγώ μπορώ πλέον.
Δεν καταλαβαίνω.
Από τότε που άκουσα τη φωνή του... Δε μπορώ να το εξηγήσω.
Είναι ο αναθεματισμένος ο υπηρέτης μέσα μου!
Πιστεύω...
ότι αν ερχόταν και μου πει να κόψω το λαιμό μου...
θα το έκανα επί τόπου.
Φύγε! Φύγε!
Τζούλια! Τζούλια!
Φεύγει με το πρωινό τρένο.
Θεέ μου, είναι το τρένο μου!
Ελάτε!
Πρέπει να την σταματήσουμε, ελάτε!
Απόδοση & Επιμέλεια Υποτίτλων: Magico Tammy Team / zachs75